THE SORE LOSERS

Bio

The Sore Losers (Hasselt, °2009) smelten hun voorliefde voor rock, country, blues en garage om in een eigen geluid.
In de wandelgangen gaan vergelijkingen op met The Raconteurs, The Rolling Stones, Reigning Sound en meer boeiend volk. Vocaal herinnert zanger Jan Straetemans inderdaad aan retrokind Jack White. Maar evenzeer aan de betreurde Gram Parsons of zelfs een tikje aan Wilco-frontman JeffTweedy. Het gitaarspel van Cedric Maes is geïnspireerd, hevig en aangrijpend. Met de flessenhals binnen handbereik wordt er geregeld richting Memphis gejankt. De ritmesectie met Alessio Di Turi en Kevin Maenen houdt de touwtjes strak in handen. De felle bas draagt de bij wijle fragiele songs met veel overtuiging terwijl Di Turi ze met bezeten bezieling bij mekaar slaat.

Zondag 28 maart 2010 werden The Sore Losers tweede in Humo’s Rockrally, de moeder van de vele rock rally’s die Vlaanderen rijk is, tevens dé scoutingwedstrijd die de muziekindustrie tweejaarlijks met argusogen volgt. De critici traden het finale juryrapport – “een topgroep” - bij: “een fraaie mix van branie, bezieling en vakmanschap”, “The SoreLosers bewezen dat stevige rock ook intelligent én melodieus kan zijn”.

Een klein half jaar later, op maandag 4 oktober, verscheen het zelfgetiteld debuutalbum van The Sore Losers bij Excelsior Recordings. De Nederlandse independent bracht de plaat uit in de Benelux. Niet alleen jan publiek onthaalt het album met open armen, ook de vaderlandse en buitenlandse pers beveelt het debuut warm aan.

Debuutsingle “Beyond Repair” stond maar liefst 21 weken in De Afrekening van Studio Brussel en was daar mee de langst genoteerde single van 2010. De videoclip geregisseerd door Limburger Toon Aerts is met meer dan 100.000 views een bescheiden internethit. Opvolgers “Silver Seas”, “JuvenileHeart Attack” en “Girl” deden het eveneens goed en konden op dagrotatie rekenen.

Maar ook live wisten The Sore Losers te overtuigen. Goed gevulde festivalzomers met spots op Pukkelpop, Linkerwoofer, Rock Zottegem, Maanrock, De Affaire en Pukemarock bezorgde de groep een schare nieuwe fans. De band werd zelfs uitgenodigd voor Into The Great Wide Open, het prestigieuze en hoogst exclusieve muziekfestival dat jaarlijks in september plaatsvindt op Vlieland, een van de Waddeneilanden. Vier maanden later zetten The Sore Losers opnieuw koers richting het noorden van Nederland, ook dit keer op uitnodiging: Eurosonic, hét showcase-festival voor de Europse muziekindustrie, programmeerde de band op haar 25e verjaardagseditie.

Comme un phœnix à quatre têtes, The Sore Losers (Hasselt) est né des cendres d’ El Guapo Stuntteam. En juin 2009, les Sores Losers enregistrent leur premier album dans le GAM studio avec le producteur Micha Volders (qu’on peut également entendre en tant que batteur sur l’album). C’est dans ce studio que The Sore Losers ont conjugué leur amour pour la country, le rock, le blues, le folk ainsi que le garage pour trouver un son bien à eux. On les compare souvent aux Raconteurs mais le groupe s'inspire tout autant de Led Zeppelin, des Rolling Stones, des Black Keys et de bien d'autres références passionnantes. Avec la voix de Jan Straetemans, qui rappelle Jack White ou Gram Parsons, une guitare inspirée et puissante, une basse intense et une batterie possédée pour des prestations, The Sore Losers ont également prouvé qu’ils pouvaient convaincre en live, entre autres en étant second à l’Humo Rock Rally 2010. La presse fut unanimement enthousiaste par leur passage à l’AB.

As a four-headed phoenix, The Sore Losers arose from the ashes of El Guapo Stuntteam. June 2009, The Sore Losers recorded their debut album at the GAM studio's with producer Micha Volders, who also plays the drums on the album. It was there in the recording studio that The Sore Losers melted their love for country, blues, rock, folk and garage into a unique sound. You hear some comparisons with The Raconteurs, The Rolling Stones, Reigning Sound and other interesting bands. The vocals of Jan Straetemans are kind of retro like Jack White's voice, or Gram Parsons or even a little Jeff Tweedy (Wilco). The guitar of Cedric Maes is inspired, heavy and moving. The rhythm section, Alessio Di Turi and Kevin Maenen, keeps the ropes tight.
And they prooved they are live very convincing on Humo's Rock Rally 2010, where they won the silver medal. The press was unanimously praising their concert at the AB in Brussels.
A release date for the debut album isn't known yet.

Get more info
Photos